ADANA 

BÖLGE İDARE MAHKEMESİ 

2. VERGİ DAVA DAİRESİ

ESAS NO : 2025/8… KARAR NO : 2025/6..

İSTİNAF BAŞVURUSUNDA BULUNAN (DAVALI)  : HATAY DEFTERDARLIĞI

VEKİLİ  :

KARŞI TARAF (DAVACI)  :

İSTEMİN KONUSU : Hatay 1. Vergi Mahkemesi’nin 10.03.2025 tarih ve E:2025/…, K:2025/…sayılı davanın kabulüne dair kararının davalı idare tarafından istinaf yoluyla incelenerek kaldırılması istenilmektedir. 

YARGILAMA SÜRECİ 

Dava konusu istem: Davacının 07.02.2025 tarihinde iktisap ettiği ……… plakalı, ………şasi numaralı Nissan Qashqai e-Power N-Design 2WD cinsi aracın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (il) sayılı listenin 87.03 pozisyonu altında yer alan “sadece elektrikli motoru olan araçlardan motor gücü 160 KW’yı geçmeyenler” kapsamında %10 oranında özel tüketim vergisi ile bu vergi tutarı üzerinden katma değer vergisine tabi olması gerekirken %80 oranında özel tüketim vergisi ve bu vergi üzerinden hesaplanan katma değer vergisinin tahakkuk ve tahsil edildiğinden bahisle fazladan tahsil edilen özel tüketim vergisi ve bu vergi üzerinden hesaplanan katma değer vergisi tahakkukun iptali ve geri verilmesi istenilmektedir. 

İlk Derece Mahkemesinin kararının özeti: Uyuşmazlıkta dava konusu araç bünyesinde 1497 cm3 hacme sahip içten yanmalı benzinli bir motor bulunduğu, bu motorun mekanik hareketi ile ortaya çıkarılan elektrik enerjisinin araç içerisinde bulunan bataryada depolandığı, depolanan söz konusu elektrik enerjisinin yine araç içerisinde yer alan ve doğrudan tekerleklere güç sağlayan 140 kW’lık elektrik motoruna aktarılması sonucu dönme ve hareketin sağlandığı, öte yandan araçtaki şarj amaçlı benzinli moorun 1497 cm3 motor hacmine sahip olduğu hususu da tartışmasız olduğu, dava konusu edilen ÖTV tahakkukunun, 1497 cm3 motor silindir hacmine sahip aracın hem benzinli hem de elektrikli motoru olduğundan bahisle %80 oranında hesaplanarak tahsil edildiği, 4760 sayılı Kanun’a Ek (2) Sayılı Cetvel (il) sayılı listede 87.03 GTİP numaralı “Binek otomobilleri ve esas itibariyle insan taşımak üzere imal edilmiş diğer motorlu taşıtlar (87.02 pozisyonuna girenler hariç) (steyşın vagonlar ve yarış arabaları dahil)” için ÖTV oranları Gümrük Giriş Tarife Cetveli’ndeki gibi üst başlık tek tire (-), alt başlıklarda iki (–) ve üç tire (—) konulmak suretiyle sıralanmış olup, 87.03 pozisyonundaki motorlu taşıtlar (-) Yük taşımasında kullanılıp azami ağırlığı 3,5 tonu aşmayan ve yolcu taşıma kapasitesi istiap haddinin %50’sinin altında olan motorlu araçlar;(-) Sürücü dahil 9 kişilik oturma yeri olanlar; (-) ATV (her türlü arazide kullanılan araç) ve UTV (çok amaçlı hizmet aracı); (-) Motorlu karavanlar ve (-) Diğerleri şeklinde sayılmış; (-) Diğerleri üst başlığı altında da; 

(–) Motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçmeyenler, 

(–) Motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçen fakat 2000 cm3’ü geçmeyenler, 

(–) Motor silindir hacmi 2000 cm3’ü geçenler, 

(–) Elektrik motoru da bulunan araç dışından şarj edilebilir araçlardan, ağırlıklı birleşik kilometre başına karbondioksit emisyonu 25 gramın altında, eşdeğer elektrik enerjisiyle katedilebilir menzili 70 kilometre ve üzerinde olanlar, 

(–) Sadece elektrik motorlu olanlar, 

şeklinde üç tireli alt başlıklarıyla birlikte listede yer almış, hem elektrik motoru hem de fosil yakıtlı motoru bulunan araçlar ise “–Motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçen fakat 2000 cm3’ü geçmeyenler” başlığı ile “– Motor silindir hacmi 2000 cm3’ü geçenler” ve de “– Elektrik motoru da bulunan araç dışından şarj edilebilir araçlardan, ağırlıklı birleşik kilometre başına karbondioksit emisyonu 25 gramın altında, eşdeğer elektrik enerjisiyle katedilebilir menzili 70 kilometre ve üzerinde olanlar” başlıkları altında özel tüketim vergisi matrahlarına göre ayrı ayrı vergi oranlarına tabi tutulduğu, davacıya ait aracın 1497 cm3 motor hacmine sahip olduğunun tartışmasız bulunması karşısında, motor silindir hacmi 1600 cm3ü geçmeyen aracın, (il) sayılı listede “(–) Sadece elektrik motorlu olanlar” başlığı altında sınıflandırılması gerektiği sonucuna varıldığından, “– Motor silindir hacmi 1600 cm3ü geçen fakat 2000 cm3ü geçmeyenler” başlığı altında elektrik motoru gücüne ve özel tüketim vergisi matrahına göre vergilendirilmesi yönünden Kanun’a uygunluk görülmediği, her ne kadar, davalı idare tarafından 18.04.2015 tarih ve 29330 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (il) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği’nin “ili-Matrah, Oran ve Müteselsil Sorumluluk” başlıklı bölümünün “2.Oran” alt başlığında yer alan 2.6. nolu paragrafın, “(il) sayılı liste uygulamasında, bir taşıtın elektrik motorunun yanı sıra elektrik motoru dışında başka bir motora da sahip olması durumunda, bu taşıt “sadece elektrik motorlu olanlar” kapsamında değerlendirilmez ve elektrik motoru haricindeki motorun silindir hacmi dikkate alınarak vergilendirilir. Elektrik motoru haricindeki motorun, doğrudan tekerleklere güç verip vermemesi bu yönde işlem tesisini etkilemez.” şeklindeki düzenlemesinden hareketle, tahrik sistemini yalnızca elektrikli motordan alan araçta 1497 cm3 benzinli motor bulunduğundan bahisle, söz konusu aracın 87.03 pozisyonunda, “–Motor silindir hacmi 1600 cm3’ü geçen fakat 2000 cm3’ü geçmeyenler” başlığı altında bulunan “—Elektrik motoru da olanlardan elektrik motor gücü 50 kW’ı geçip motor silindir hacmi 1800 cm3ü geçmeyenler” alt başlığının “—- Diğerleri” sınıfında %80 oranında özel tüketim vergisine tabi olduğu ileri sürülmüşse de davalı idarece salt tebliğ hükümlerinden hareketle, araçta benzinli motor bulunduğundan bahisle ÖTV oranının %80 olarak hesaplanması yönünden de hukuka uygunluk görülmediği, benzer bir uyuşmazlıkla ilgili olarak Danıştay 7. Dairesi tarafından verilen 11.02.2022 tarih ve E:2019/3070 K:2022/506 sayılı karar da bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı idare tarafından fazladan tahsil edilen özel tüketim vergisi ve buna ilişkin katma değer vergisinin davacıya geri verilmesine karar verilmiştir. 

İSTİNAF EDENİN İDDİALAR:Davacının 213 sayılı Kanunun 377’nci maddesi uyarınca dava açma yetkisinin bulunmadığı, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi (ÖTV) Kanununun (4/1-b) maddesinde, ÖTV’nin mükellefinin, (1) sayılı listedeki mallardan kayıt ve tescile tabi olanlar için, motorlu araç ticareti yapanlar, kullanmak üzere ithal edenler veya müzayede yoluyla satışını gerçekleştirenler olduğu hüküm altına alınmış olup, bu hükme göre davaya konu olan fazladan ödendiği iddia edilen ÖTV’nin iadesi işleminde ÖTV mükellefi davacı değil, davacıya söz konusu aracın satışını gerçekleştiren kişi olduğu, bu nedenle dava konusu işlem ile ilgili olarak davacının vergi davası açma yetkisinin gerek Vergi Usul Kanunu gerekse ÖTV Kanunu hükümlerine göre bulunmadığı, esasta ise, 4760 sayılı ÖTV Kanununa ekli (il) sayılı listede, 87.03 GTİP numarası sırasında yer alan taşıtlardan “Sadece elektrik motorlu olanlar” satırında yer alan binek otomobiller kW ve matrah değerlerine göre farklı oranlarda vergiye tabi tutulduğu, ÖTV Kanununa ekli söz konusu liste sırasında, “sadece elektrik motorlu olanlar” şeklindeki ibareden kanun koyucunun sadece elektrikli motoru olanların vergisini, bu listedeki diğer araçlardan ayrıştırılmasına yönelik hüküm getirdiği açıkça anlaşıldığı, elektrikli araçlardan davaya konu edilen araçta olduğu gibi konvansiyonel yakıtla çalışan motoru da olanların da kapsama alınması amaçlansaydı kanun koyucu tarafından “sadece” ibaresi kullanılmaz; elektrik motorlu veya elektrikli taşıtlar gibi ibarelere yer verileceği, konunun teknik olması sebebiyle konuyla ilgili oluşması muhtemel tereddütleri de gidermeyi sağlamak adına 18.04.2015 tarihli ve 29330 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.05.2015 tarihinde yürürlüğe giren ÖTV (il) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğinin (III/B/2.6) bölümünde; (il) sayılı liste uygulamasında, bir taşıtın elektrik motorunun yanı sıra elektrik motoru dışında başka bir motora sahip olması durumunda, bu taşıtın “sadece elektrik motoru olanlar” kapsamında değerlendirilemeyeceği, elektrik motoru haricindeki motorun, doğrudan tekerleklere güç verip vermemesinin bu yönde işlem tesisini etkilemeyeceği şeklinde konu hakkında detaylı açıklamalara yer verildiği, dava konusu araçta başkaca bir (konvansiyonel) motorun bulunması halinde, vergilendirmenin konvansiyonel motor özelliklerini esas alarak yapılacağı, ÖTV Kanununa ekli (il) sayılı listede “sadece elektrik motorlu olanlar” ile aracı hareket ettirmede işlerliğe sahip olsun veya olmasın söz konusu aracın mütemmim cüz’ü haline gelen konvansiyonel motora sahip olan araçların ayrımının yapıldığı, söz konusu olayda davacının satın almış olduğu araca ilişkin ÖTV dahil toplam bedel üzerinden yüzde 20 oranında KDV hesaplanması gerekmekte olup KDV mevzuatına aykırı bir husus bulunmadığı, dava konusu aracın elektrik enerjisiyle haricen şarj edilebilen bir elektrik motorunun bulunmadığı, aracın elektrikli araç olmadığına, seri hibrit özellikteki bir araç olduğuna ilişkin bilirkişi raporu bulunduğu, aracın farklı ülkelerde de konvansiyonel motorlu araçlar gibi değerlendirilerek vergilendirildiği ileri sürülerek Mahkeme kararının istinaf yoluyla incelenerek kaldırılması istenilmektedir. 

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idarenin istinaf dilekçesinin ilk derece savunma dilekçesinin tekrarı niteliğinde olduğu belirtilerek davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmuştur. 

TÜRK MİLLETİ ADINA 

Hüküm veren Adana Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesi’nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45’nci maddesi uyarınca dava dosyası incelendikten sonra işin gereği görüşüldü: 

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “İstinaf’ başlıklı 45’nci maddesinin 1’inci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine başvurulabileceği; 2’nci fıkrasında, istinafın, temyizin şekil ve usullerine tabi olduğu; 3’üncü fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar vereceği, karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak aynı karara vereceği; 4’üncü fıkrasında, bölge idare mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vereceği, bu halde bölge idare mahkemelerinin 46’ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu hükme bağlanmıştır. 

Dava dosyasının incelenmesinden, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

KARAR SONUCU: 

Açıklanan nedenlerle;

1. Davalı idarenin, Hatay 1. Vergi Mahkemesi’nin 10.03.2025 tarih ve E:2025/..,K:2025/127 sayılı davanın kabulüne dair kararına yönelik istinaf isteminin REDDİNE,

2.Aşağıda dökümü yapılan 460,00-TL istinaf yargılama giderinin istinaf isteminde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,

3.Artan posta giderinin, karar kesin olduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 333’üncü maddesi uyarınca Mahkemesince re’sen davalı idareye iadesine,

4.Kararın taraflara yedi (7) gün içinde tebliği için dosyası ile birlikte Mahkemesine gönderilmesine,

5. Dava konusu tutar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46’ncı maddesinin (b) bendinde belirtilen parasal sınırın altında kaldığından temyiz yolu kapalı olmak üzere kesin olarak, 15.05.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.